امروز یکی از دندان‌های پرشده‌ام را که مقداری از کامپوزیتش شکسته بود، به دندانپزشک نشان دادم. دندانپزشک گفت که باید آن دندان را دوباره ترمیم کنم. از آنجا که

هر روز یک فصل از کتاب هنر شفاف اندشیدن را، در زمان استراحت کاری‌ام می‌خوانم. یکی از نکات مثبت این کتاب،  فصل‌های کوتاهی است که حوصله‌ی خواننده را سر

آقای  شاهین کلانتری در یکی از وبینارهای نوشتیار، راجع‌به ارتباط ما با آدم‌ها صحبت کردند. یادم می‌آید ایشان از نویسنده‌ای حرف زدند که گفته بود،” آدم‌ها، هم بهشتند هم

بچه که بودم، شیفته‌ی خواندن مجلات بودم. منتظر می‌ماندم تا شماره‌ی جدیدی از مجلات چاپ شود و من از تنور درنیامده، آنها را می‌خواندم. یادم می‌آید بعد از خواندن

امروز اولین داستان کوتاه را از شهریار مندنی‌پور با عنوان “رنگ آتش نیمروز”خواندم. در ابتدا موضوع داستان مبهم بود و هرچه که پیش می‌رفت، ابهامات رفع می‌شد. داستان تعلیق

امروز صبح همه جا تعطیل بود. خیابان‌ها و پیاده‌روها را که نگاه می‌کردی، خلوت خلوت. خواستم از یک سمت پیاده‌رو به آن یکی سمت بروم، اما باید از یک