شعر “چشم در چشم مرگ”

زندگی،
بی‌رحم‌تر از آن است
که لحظه‌ای بایستد
و از آدم‌ها بپرسد
چقدر درد کشیده‌اند
می‌گذرد،
بی‌اعتنا به زمان،
به عمر،
به قلب‌هایی
که آرام‌آرام
زیر آوارِ انتظار فرو می‌ریزد
زندگی می‌گذرد،
حتا وقتی
دخترکی در اتاقِ ای‌سی‌یو
دستانِ سردِ مادرش را
میان دستانش گرفته
با هزاران امید
زندگی،
وحشی‌تر از امیدِ آدم‌هاست؛
می‌گذرد…
و گاهی عزیزترین جان‌ها را
بی‌آنکه حتی نگاهشان کند
در کام خود فرو می‌برد

✍️بهاره عبدی

|برای دوستم ماریا 💜|

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *