چرا من همیشه مشغله دارم، نمی‌دانم. انگار هر روز فهرستی از کارهای نکرده مقابلم ظاهر می‌شود. با وجود اینکه هر لحظه می‌کوشم از تعدادشان کم کنم، باز هم به این فهرست افزوده می‌شود.

گاهی با خود می‌گویم: «چقدر خوب که مشغله دارم.» این‌طور دست‌کم سرم به زندگی گرم است. مگر زندگی چیزی جز گذشتن است؟ پس آیا بهتر نیست آن‌قدر درگیر زیستن باشم که نفهمم زمان چگونه از کنارم می‌گذرد!؟
✍️ بهاره عبدی

۱۴۰۵/۳/۲۷