از توی نایلون، دو نارنگی را زیر نظر گرفته

مهربان است، اما دغدغه‌‌‌هایش بسیار. این را خودش نمی‌گوید؛

دستانم را لای موهایم بردم و نیمی را روی

در زندگی هیچ چیز به اندازه‌ی اطمینان خاطر برایم

شاید باورتان نشود که چقدر عاشق چسپ هستم. فرق

امروز بعد از مدت‌ها فرصت کردم کتاب “آب دوغم”

دمدمه‌های غروب که می‌شود، دلم برای خواندن کتاب نیمه‌ی

سال گذشته، یعنی سال ۱۴۰۳، شرایط جوری بود که

صدای تلوزیون را شنیدم که مجری از مهمان برنامه

ساعت گوشی‌ام زنگ خورد. وبینار نویسنده‌ ساز استاد کلانتری.